چاپ:
یادداشت تحلیلی-توصیفی

انتظار ؛ امید آفرین و تحرک بخش

چگونه باور به ظهور منجی، جامعه را به سوی آینده‌ای روشن رهنمون می‌کند؟

امید، به نتیجه ی رضایت بخش، محرک انسان در هر موضوعی ست. در دوراهی ها قطعا راهی انتخاب می شود که انتهای آن نوید پیروزی با خود داشته باشد.

هرچند، امید به ظهور منجی در خیلی از ادیان و فرق وجود دارد؛ اما شاید راز ایستادگی شیعه در تمام تاریخ، امید به ظهور منجی و شناختن او به نام و ویژگی هاست.

اعتقاد به حضور منجی و باور داشتن به ظهور او موتور محرک و پیشران جامعه ی اسلامی بوده و از یآس و ناامیدی در ناکامی های مقطعی جلوگیری می کند.

انتظار شاید، با خود آلامی ظاهری به همراه داشته باشد؛ اما انتظار فعال از جهات متعددی موجب امید آفرینی و تحرک بخشی می شود از جمله:

  نتیجه بخش بودن تلاش

بشریت برای انجام هر فعالیتی هدفی را دنبال می کند؛ عقلا کاری را بدون هدف و  امید به حصول نتیجه دلخواه انجام نمی دهند.

انسان منتظر می داند که تلاشش در راه هدف، نتیجه ی نهایی را در پی دارد؛ حتی اگر در زمان حیات خویش نتیجه ی دلخواه را به چشم نبیند طبق اصول اعتقادی خود اطمینان دارد که کار او بیهوده نبوده است و پیروزی نهایی با مستضعفان جهان است.

همین تفکر است که در دفاع مقدس نوجوان 13 ساله را به میدان دفاع از سرزمین اسلامی می کشانداین که می داند اگر جان با ارزشش را در این راه فدا کند خونش به هدر نمی رود.

احساس توجه دائمی از سمت منجی

مورد توجه و محبت قرار گرفتن توسط دیگران، به خصوص افرادی که در سطح بالاتری از خود انسان قرار دارند برای او موجب تقویت روحیه ی تلاش و امید می گردد.

این باور که منجی در بین افراد جامعه حضور دارد، مارا می بیند، اعمال مارا بررسی می کند و لحظه ای مارا رها نمی کند و هر درد و رنجی که به ما می رسد را شاهد است؛ موجب می شود تا همه ی تلاش ها در راه ایشان و برای رضایت حضرتش  باشد.

معتقدان به ظهور این  توجه را دریافته اند و به همین سبب در برابر تحریم، جنگ و تمام ناملایمات همچون سروی ریشه دار استوار هستند.

 حل مشکلات و رنج ها در جامعه ی مهدوی

"به راستی که انسان در رنج آفریده شده است".(بلد/4)

 منتظران ظهور نیز مانند دیگر انسان ها و به واسطه ی ایستادگی در برابر طواغیت عالم حتی بیشتر از آن ها دچار رنج های دنیایی می شوند؛ اما می دانند که با تلاش در راه ساخت جامعه ی مهدوی و ظهور آخرین منجی حق می تواند درد و رنج مظلومان جهان را التیام بخشید و همین اعتقاد، امید بخش و پیشران او به سمت پویایی بیشتر در راه ظهور است.

استقرارکامل  قسط و عدل

از مهم ترین اهداف انبیاء الهی و معصومان، استقرار قسط و عدل، در جامعه است؛ که به واسطه ی آن بسیاری از مشکلات حل   می شود. جامعه ی بعد از ظهور با رهبری امام زمان(عج) استقرار کامل قسط و عدل را به دنبال دارد؛ اما منتظر فعال می داند که قرار نیست این استقرار به صورت ماورائی انجام شود بلکه باید توسط کسانی که جامعه را برای ظهور آماده می کنند پایه ریزی شده و بعد از ظهور منجی،  به اوج خود برسد.

همین مسئولیت ، انسان معتقد و منتظر را به سمت خودسازی، جامعه پردازی و تمدن سازی حرکت می دهد؛ تا در تمدن اسلامی فراگیری قسط و عدل را برای تمام مردم جهان صورت بگیرد.

هویت بخشی و احساس تاثیر گذاری

همه ی افراد، در جامعه ی اسلامی به عنوان منتظران ظهور دارای هویت و نقش هستند؛ حتی اگر یک فرد عادی در حکومت اسلامی باشند مسئولیت هایی برای آماده سازی جامعه در راه ظهور بر دوش آن هاست. داشتن مسئولیت باعث القای حس تاثیرگذاری در افراد شده و موجب زنده شدن جوانه ی امید و قوت زانوان برای تلاش می شود.

میل به داشتن نقش و هویت خاص در میان نوجوانان و جوانان، بیشتر وجود دارد با تبیین درست نقش این عزیزان در جامعه ی منتظر می توان از ظرفیت بی بدیل آن ها در راه تمدن سازی بهره برد در غیر این صورت دشمن برای آن ها نقش و هویت کاذب تعریف خواهد کرد. نقشی که جز یآس و رخوت چیزی به همراه ندارد.

حضور امام

زنده بودن امام زمان(عج) و کرامات ایشان، زیارت ایشان توسط برخی افراد موجب دلگرمی و امیدواری دل های منتظر است. 

اینکه آن منجی مورد انتظار در بین ماست عطش دیدارش را در دلها زنده می کند و انسان را به تلاشی خستگی ناپذیر وا می دارد.

انتظار؛ عمل توصیه شده

در روایات، انتظار را افضل اعمال دانسته اند.(صدوق،محمدبن علی،کمال الدین و تمام النعمه،ج1،ص644) این موضوع نشان می دهد که انتظار یک عمل است و به معنی یک جا نشستن نیست انتظار یک آماده سازی و تقویت از درون و بیرون است و این تقویت موجب  نشاط و تحرک و پویایی در همه ی زمینه هاست.

عقیده به ظهور با ایجاد تحرک و امید موجب ایستادگی در برابر استعمارگران جهان و مآیوس نشدن از گشایش الهی  میگردد.

طبق فرمایشات مقام معظم رهبری بزرگ ترین وظیفه ی منتظران امام زمان (عج)، آماده سازی خود از لحاظ معنوی و خلاقی وعملی برای پیوند با مومنان و پنجه در انداختن با زورگویان عالم است.(بیانات در نیمه ی شعبان،مصلای تهران،30/7/1381)

جمع بندی:

قبل از فرج عافیت و راحت طلبی وجود ندارد اما تحمل سختی ها برای رسیدن به هدفی مقدس انسان را در برابر سختی ها قوی می سازد.

تمام تلاش طاغوت مآیوس کردن منتظران است ؛ زیرا به  خوبی در یافته است اگر امید را در دل های ما خاموش کند تحرک را از ما سلب کرده و راهی آسان برای فتح جان و سرزمین مان دارد. ناامیدی سم مهلک جامعه ی منتظر ظهور است. 

عقیده ی به معنویت مانع تسلط استعمارگران بر جامعه ی اسلامی ست زیرا امید و تحرک را جامعه زنده می کند و با همین دو ویژگی موجب رشد حکومت اسلامی شده راه را بر استعماگران می بندد. به همین دلیل دشمن مهدویت و انتظار را مانعی بزرگ برای خود می داند.

 نویسنده :فرهنگیار محترم خانم کوثر رضی نتاج